Projektowanie struktury przestrzeni publicznej jednostek urbanistycznych jako warunek skutecznego przekształcenia terenów poprzemysłowych na przykładzie obszaru Pelcowizny w Warszawie

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Paweł Trębacz
Magdalena Duda

Abstrakt

W obecnie funkcjonującym systemie planistycznym brakuje opracowań pozwalających na określenie głównej struktury przestrzennej większych jednostek urbanistycznych. W wyniku analizy procesu planowania struktury przestrzeni publicznej i czynników wpływających na skuteczne przekształcenie terenów poprzemysłowych autorzy dowodzą, że właściwym narzędziem do przekształcenia większych i zintegrowanych jednostek urbanistycznych miasta byłby odpowiednik dawnego planu ogólnego. Podstawową treścią, która powinna być zawarta w takim planie jest struktura funkcjonalno-przestrzenna, definiująca w szczególności formę i układ przestrzeni publicznej miasta. Analizowane w tekście przykłady planów Pelcowizny o charakterze ogólnym w powiązaniu z planem operacyjnym, w których wyodrębniono hierarchiczne struktury przestrzenne, wykazują konieczność objęcia ogólnymi wytycznymi całej jednostki urbanistycznej i są przykładem na jej efektywniejsze zagospodarowanie. Artykuł kończy propozycja metody dotyczącej sposobu konstruowania struktury przestrzeni publicznej miasta i warunkującej skuteczne przekształcenie terenów poprzemysłowych.

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

Jak cytować
TrębaczP. i DudaM. (2021) „Projektowanie struktury przestrzeni publicznej jednostek urbanistycznych jako warunek skutecznego przekształcenia terenów poprzemysłowych na przykładzie obszaru Pelcowizny w Warszawie ”, Środowisko Mieszkaniowe, 0(34), s. 96-111. Dostępne na: https://housingenvironment.pk.edu.pl/srodowisko/article/view/441 (Udostępniono: 30listopad2021).
Dział
Artykuły

Bibliografia

[1] Brzosko-Sermak, A., Wantuch-Matla, D., 2020, Nowe przestrzenie publiczne na terenach poprzemysłowych śródmieścia Krakowa. Prace Komisji Geografii Przemysłu Polskiego towarzystwa Geograficznego, 34 (4), s. 151-170. doi:10.24917/20801653.344.10.
[2] Bogdanowski J., 1976, Kompozycja i planowanie w architekturze krajobrazu, Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk: Wydawnictwo PAN.
[3] Chmielewski, J.M., 2010, Teoria urbanistyki w projektowaniu i planowaniu miast, Warszawa: Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej.
[4] Czarnecki, Wł., 1960, Planowanie miast i osiedli, tom II, Miejsca pracy i zamieszkania, Warszawa, Poznań: PWN.
[5] Domański, B., 2000, Restrukturyzacja terenów poprzemysłowych w miastach. W: Z. Ziobrowski, D. Ptaszycka-Jackowska, A. Rębowska, A. Geissler, red. Odnowa miast. Rewitalizacja, rehabilitacja, restrukturyzacja, Instytut Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej, Gliwice :Wydawnictwo Politechniki Śląskiej.
[6] Domański, B., 2009, Rewitalizacja terenów poprzemysłowych – specyfika wyzwań i instrumentów. W: W. Jarczewski, red. Rewitalizacja miast polskich t.4: Przestrzenne aspekty rewitalizacji, śródmieścia, blokowiska, tereny poprzemysłowe, pokolejowe i powojskowe. Kraków: Instytut Rozwoju Miast, s. 125-137.
[7] Domański, B., 2010, Rewitalizacja miast polskich – wybrane zagadnienia. W: Z. Ziobrowski, red. Rewitalizacja miast polskich jako sposób zachowania dziedzictwa materialnego i duchowego oraz czynnika zrównoważonego rozwoju. Podsumowanie projektu. Kraków: Instytut Rozwoju Miast, s. 23-50.
[8] Domaradzki, K., 2013, Przestrzeń Warszawy. Tożsamość miasta a urbanistyka. Warszawa, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej.
[9] Domaradzki, K., Lechowski, T., Trębacz, P., 2000, Przestrzeń publiczna Warszawy, maszynopis, praca badawcza niepublikowana, Warszawa: Biblioteka Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej.
[10] Duda, M., 2021, Urbanistyka stosowana w wykładach Krzysztofa Domaradzkiego. W:K. Solarek, red., Architektura. Urbanistyka. Dydaktyka, Warszawa: Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej.
[11] Gasidło, K., 2013, Przekształcenia terenów i obiektów poprzemysłowych jako problem urbanistyczno-architektoniczny województwa śląskiego. Zeszyty Naukowe. Architektura / Politechnika Śląska. Gliwice: Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, z.52, s. 65-80.
[12] Grochowski, M., Bogiel, M., 2014, Warszawa ery postindustrialnej – stan i perspektywy rozwoju terenów poprzemysłowych. W: M. Madurowicz, red. Kształtowanie współczesnej przestrzeni miejskiej, Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, s.64-86.
[13] Huculak, M., 2009, Rewitalizacja terenów poprzemysłowych. Polskie doświadczenia i perspektywy, [w:] W: W. Jarczewski, red. Rewitalizacja miast polskich t.4: Przestrzenne aspekty rewitalizacji, śródmieścia, blokowiska, tereny poprzemysłowe, pokolejowe i powojskowe. Kraków: Instytut Rozwoju Miast, s. 139-198.
[14] Kazimierczak, J. 2012, Wpływ rewitalizacji terenów poprzemysłowych na kształtowanie nowej miejskiej przestrzeni Turystycznej. Przykład Manchesteru i Lyonu. Turyzm. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, T. 22, z. 1 s.11-20
[15] Koter, M., Kulesza, M., 2008, Zastosowanie metod conzenowskich w polskich badaniach morfologii miast. W: M. Kulesza, red. Czas i przestrzeń w naukach geograficznych. Wybrane problemy geografii historycznej, Łódź, s. 257-272.
[16] Koter, M. 1974, Fizjonomia, morfologia i morfogeneza miasta. Przegląd rozwoju oraz próba uściślenia pojęć. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Łódzkiego. Nauki Matematyczno-Przyrodnicze, seria II, zeszyt 55, s. 3-6.
[17] Larsson, G., 2012, Systemy planowania przestrzennego w Europie Zachodniej, przekład Tomasz Śliwiński, Warszawa: MOIA RP.
[18] Lehmann S. 2019. Urban Regeneration. A Manifesto for transforming UK Cities in the Age of Climat Change. Springer.
[19] Lynch, K., 2011, Obraz miasta, przekład Tomasz Jeleński, Kraków: ArchiVolta.
[20] Parysek, J., 1982, Modele klasyfikacji w geografii. Poznań: Uniwersytet Adama Mickiewicza.
[21] Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 lutego 1928 r. o prawie budowlanym i zabudowie osiedli.
[22] Słodczyk, J., 2003, Przestrzeń miasta i jej przeobrażenia, Opole: Uniwersytet Opolski.
[23] Szymkiewicz, G., 1938, Komentarz do Prawa Budowlanego w nowym brzmieniu, część I, Warszawa.
[24] Trębacz, P., 2009, Rules of temporal-spatial model of urban structures formation based on the example of Warsaw transformations in years 1945–2005. (in English). In: Young scientists towards the challenges of modern technology. 4th International PhD Students and Young Scientists Conference, 21-23 September 2009. Warsaw: Warsaw Univ. Technology.
[25] Wejchert, K., 1984, Elementy kompozycji urbanistycznej, Warszawa: Wydawnictwo Arkady.
ONLINE SOURCES:
[1] Masterplan dla terenów dawnej Fabryki Samochodów Osobowych na Żeraniu (Żerań FSO) architektura.um.warszawa.pl/masterplan-zeran-fso (dostęp 10.02.2021)
[2] WPC-Declaration_2020_FINAL_Nov-9-OPENING (dryfta-assets. s3.eu-central-1.amazonaws.com)WPC-Declaration_2020_FINAL_ Nov-9-OPENING (dryfta-assets.s3.eu-central-1.amazonaws.com) (dostęp10.02.2021)