Zabudowa mieszkaniowa doliny gruvedalen w Longyearbyen na Spitsbergenie jako przykład przestrzeni społecznej na terenie o ekstremalnie zimnym klimacie

##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

Agnieszka Żabicka

Abstrakt

W niniejszej pracy jako główny przedmiot badań została wybrana przestrzeń społeczna zabudowań mieszkaniowych doliny Gruvedalen w Longyearbyen na terenie wyspy Spitsbergen w archipelagu Svalbard. Jest to przykład przestrzeni społecznej nietypowej dla europejskich warunków. Jest ona bowiem zlokalizowana na terenie o ekstremalnie zimnym klimacie. Analizując architekturę i urbanistykę Spitsbergenu, a także jego mieszkańców, zwrócono uwagę na rolę i znaczenie przestrzeni społecznych w życiu mieszkańców, ich ogólną charakterystykę, pozytywy, negatywy, sposób wykorzystywania przez różne grupy społeczne oraz jakość i rozwiązania funkcjonalne. W pracy badawczej zastosowano badania teoretyczne, badania terenowe in situ, autorską relację oraz badania ankietowe. Przestrzenie wspomagają prawidłowe funkcjonowanie środowiska mieszkaniowego, pozwalają na poczucie bezpieczeństwa rezydentów i odwiedzających. Najważniejszym czynnikiem wpływającym na odbiór i kształtowanie przestrzeni społecznych przez mieszkańców północnych krańców świata jest forma architektoniczna, lokalizacja i powiązanie z kontekstem, otoczeniem.

##plugins.themes.bootstrap3.article.details##

Jak cytować
ŻabickaA. (2021) „Zabudowa mieszkaniowa doliny gruvedalen w Longyearbyen na Spitsbergenie jako przykład przestrzeni społecznej na terenie o ekstremalnie zimnym klimacie ”, Środowisko Mieszkaniowe, 0(34), s. 33-43. Dostępne na: https://housingenvironment.pk.edu.pl/srodowisko/article/view/436 (Udostępniono: 29listopad2021).
Dział
Artykuły

Bibliografia

[1] Bonusiak, G., 2021. Sustainability : Development of Ecotourism in Svalbard as Part of Norway’s Arctic Policy, nr 13 (2) : 962.
[2] Coastline lenghts [online]. Dostępny w: world.bymap.org/Coastlines.html [Dostęp: 15.08.2019]
[3] Jagiełło-Kowalczyk M., Żabicka A., 2019. International Journal of Psychosocial Rehabilitation : The Svalbard Church in Longyearbyen, Spitsbergen, as an example of a social space in an area with an extremely cold climate, vol. 21 iss. 1, str. 227-242. [4] Jaskólski M., Pawłowski Ł., 2017. Turystyka Kulturowa: Turystyka kulturowa na Spitsbergenie – stan obecny i możliwości rozwoju, nr 2/2017 (marzec-kwiecień 2017), Wrocław, str.171.
[5] Petrov A., Vlasova T., 2016. Sustainability: Towards an Arctic Sustainability Monitoring Framework, nr 13 : 4800.
[6] Roberts P., Paglia E., 2016. Social Studies of Science: Science as national belonging: The construction of Svalbard as a Norwegian space, 46, str. 894-911.
[7] Schneider-Skalska G., 2012. Środowisko Mieszkaniowe – Housing Environment : Funkcje i formy przestrzeni społecznej, 10/2012, Kraków: Wyd. Katedry Kształtowania Środowiska Mieszkaniowego, str. 6-9.
[8] Spitsbergen czy Svalbard [online]. Dostępny w: hornsund.igf.edu.pl/hornsund.old/spitsbergen.html [Dostęp: 15.08.2019]
[9] Statistics Norway. Population of Svalbard [online]. Dostępny w: www.ssb. no [Dostęp: 21.08.2019]
[10] Szupryczyński, J., 1968. Niektóre zagadnienia czwartorzędu na obszarze Spitsbergenu, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, str. 8. [11] Twardowski, M., 2017. ARCH: O Spitsbergenie tu mowa. Część II, nr 2 (40), Warszawa: Stowarzyszenie Architektów Polskich SARP, str. 102-114.